Wanwisa's profile☆ 。+゚ ★˚◦° mEw"zZz°◦˚ ★˚...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    January 06

    สวัดดีปีใหม่


    สวัดดีปี *-* หมู*-* นะจ๊ะทุกคน

    look at the same ทุกๆคนเรยนะ

    คิดถึงเพื่อนๆจัง ปัยเที่ยวไหนกานมา

    ม่ายมีมาเล่าหั้ยฟังหรอ

    แต่ปีนี้งะ เริ่มต้นด้วยอารายก็ม่ายรุ้เนอะ

    น่ากลัวที่สุด ม่าด้ายเที่ยวเรย

    แต่ภายใต้ความน่ากลัว

    ก็แฝงปัยด้วยความสุข

    ม่ายแน่จัยเหมือนกานว่า

    ไอ้ที่เรียกว่าสุขนั้นมานจะสุขจิงๆรึป่าว

    เหมือนเรื่องอารายมากมายมันผ่านเข้ามาเร็วมากเลยงะ

    เร็วจนยางม่ายรุ้เรยว่าเค้าต้องทามยังงัยกับมานดี

    มันก็ผ่านปัยแร้ว

    ปีใหม่นี้อยากจะขอขอบคุณ

    พ่อ+แม่ ที่ทำหั้ยรุ้ว่า ม่ายมีครายน่ารักเท่าคน 2 คนนี้อีกแร้วบนโลกใบนี้

    ปู่ย่า+ตายาย ขอหั้ยทุกๆคน สุขภาพแข็งแรงนะค๊ะ

    ม่ายเจอกานนานเรย ไว้จะรีบกลับนะค๊ะ คิดถึงทุกคนจังค่ะ

    เพื่อนๆที่ร๊ากทุกๆคน ที่ทามหั้ยรุ้ว่า เค้ายางม่ายด้ายอยู่คนเดีญวอีกเร้วตั้งแต่รุ้จักเพื่อนๆ

    มีความสุขกานมากๆนะจ๊ะ คิดถึง

    ความรักที่ผ่านพ้นปัย=ขอบคุณนะที่ทามหั้ยรุ้ว่า ชีวิตเราต้องก้าวต่อปัย

    ม่ายมีครายที่จะเสียจัยด้ายทั้งชีวิต

    ทามหั้ยรุ้ว่า อารายที่ม่ายช่ายของเรา ถึงเร้าอยากจะคว้ามันไว้เท่าไหร่ก็ตาม

    มันก็มักที่จะวิ่งไกลออกปัยทุกที

    แต่คนเราส่วนมากแร้วมักจะเก็บแต่ความรุ้สึกที่ดีๆนะ

    อยากบอกหั้ยรุ้

    สุดท้าย *-*..เต้..*-* คนที่เพิ่งจะก้าวเดินเข้ามาในชีวิตเค้า

    ขอบคุณที่ทามหั้ยรุ้มากขึ้นว่า

     เค้ามีความสามารถพอที่จะทามอารายหั้ยครายซักคนด้าย

    ขอบคุณที่รักเค้านะ (ทามมัยม่ายยอมบอกตอนแรกเนี่ย)

    ต่อปัยนี้ก็คงจะมีแต่เรา

    ที่ต้องมาดูกานว่าจาเปนงัยต่อปัย

    ขอหั้ยมีความสุขมากๆนะ(ก็ต้องเปนงั้นอยู่แร้ว)

    *-*...จาม่ายสัญญาว่าจะทาม  แต่จะหั้ยรุ้เองเมื่อทามปัยแร้ว...*-*

    แร้วจิงหรอที่เค้าบอกกานว่า

    *-* ผุ้ ช จะเก็บความรักไว้นัยจัย ส่วน ผุ้ ญ จะเก็บความรักไว้นัยความรุ้สึก *-*

     

    January 02

    Happy New Year

    ยินดีต้อนรับสู่ปี หมู นะ
    ครายอยากด้ายอารายก็ อธิฐานกันเอาเองนะ
    ปีใหม่นี้มีเรื่องเยอะดีนะ
    เอาตั้งแต่  เหตุระเบิด  ที่ปีที่แร้วมีแต่ข่าวลือ
    แต่คราวนี้มันเอาจิงแหะ  ระเบิดจิง
    มีคนตายปัย 2 คน ฝรั่งขาขาด
    ที่น่าสงสารคือ ที่ฝรั่งขาขาดงะ เป็นเพราะ
    ตอนแจ้งให้คนเค้าออกปัยงะ เค้าประกาศเปนภาษาไทย
    ฝรั่ง งง ม่ายรุเรื่อง เลยโดนปาย ขาขาดเลย
    ที่น่ากลัวและสยดสยองคือ ที่อนุเสาวรีย์งะ
    หวานเล่าหั้ยฟังว่า หลังจากโดนไล่ให้กลับบ้านแร้ว
    เดินทางกลับมาที่อนุเสาวรีย์ ด้ายเห็นอารายม่ายรุ
    คร้ายๆศพก็จิงๆแหละ  เลือดเต็มเลย หวานบอกมา
    แร้วเมื่อวาน
    ปัยเดอะมอลมา
    แม่โทรมาถามว่าอยู่ไหน ให้รีบกลับหอด่วน
    ม่ายต้องปัยไหนแร้ว
    ก็เลยกินซาบูชิกันแร้วก็กลับ
    มาเค้าดาวที่หอ
    เซรงจัดม่ายมีรายทามเลย
     
    ขอบคุณนะที่ยางหั้ยความสำคัญกานอยู่
    และก็ขอบคุณที่แคร์กานนะ
    ขอหั้ยปีนี้เจอแต่สิ่งดีๆละกาน
    ขอบคุณที่เปนห่วง
    ขอบคุณสำหรับคำพูดดีๆนะ
    จาม่ายลืมเรย
    คิดถึงจัง
    ม่ายรุจารุมั่งมั้ยนะ
    ม่ายรุก็ดีละ เขิล
     
    นี่แร้วอีกอย่างงะ
    ขอบคุณที่รักกาน
    เค้าก็ร้ากตัวเองนะ  แหวะ ที่เค้าถามงะเค้าก็พูดปัยงั้นแหละ
    แหะแหะ ป่าวหรอกก็อยากรุแหละ
    แต่ม่ายรุว่ารุก่าม่ายรุอานไหนดีก่ากัน
    เอาเปนว่าข้ามปัยละกันนะ
     *-*....คิดดดดถึงงงงง....*-*
    December 29

    ส่งท้ายปีเก่า

    จะปีใหม่แร้วนะ
    จะทำอารายก็รีบทามเข้านะ
    ก่อนจะผ่านพ้นปัยอีกปี
    แร้วเดี๋ยวจะมาบ่นม่ายด้ายนะ
     
    ขอให้ทุ๊กคน
    มีความสุขมั๊ก มั่กนะ
    คิดสิ่งใดขอให้ด้ายละกัน
    เรื่อที่ผ่านมาก็หั้ยผ่านปัย
    อย่าปัยเสียจัยกับมานมากเลย
    เซรงป่าวๆ
     
    แต่ปีใหม่ปีนี้ม่ายด้ายกลับงะ เศร้า
    เพราะมีพรีเซ้นวิชา วิจัย + Mis
    ก็เลยม่ายกลับดีกว่า
     
    เพื่อนที่กลับๆกานนะ
    ปัยเที่ยวงะโทรมาเล่าหั้ยฟังบ้างนะ
    อยากรู้ว่าปัยเที่ยวหนายกาน
    โดยฉะเพราะ แก ต๊ะ
    เล่าหั้ยฟังด้วย
    ม่ายง้านตัด - ขาด
    เลิกคบกานปัยเลย
     
    เต้ ! ปีใหม่นี้ อย่าลืมนะ
    พาปัยเที่ยวด้วย อยากปัยเที่ยว
    แล้วอย่าลืมนะ  ปีใหม่ เค้าคิดถึงตัวม๊าก มากเลย
    อย่าลืมคึดถึงกานบ้างนะ
    รอของขวัญอยู่นะจ๊ะ
    ฮะฮะฮะ
     

    ...

    ช่วยด้วยช่วยฉ้านที
    ช่วงนี้งานมานช่างเยอะจิง
    ม่ายด้ายไปไหนเลยมีแต่งานมีแต่งาน
    แม้แต่วันเมอรี่คริสมาสยังม่ายด้ายไปเลย
    อยากด้ายของขวัญจากซานตาครอส
    นี่ๆ ขอโทษจิงๆนะที่ม่ายด้ายไปเที่ยว
    ม่ายด้ายไปเดินเล่นเลย
    เค้าก็อยากไปนะแต่งานมันเยอะมั๊ก มั่ก
    น่าเบื่อจิงๆ
    และก็ขอบคุณนะที่มาช่วยงาน
    ถ้าม่ายงั้นเค้าคงต้องเหนื่อยตายแน่เลย
    คิดถึงจัง
    ปีใหม่เมื่อไหร่จะมาซักที
    รอนานมากแล้วนะ
    รีบๆมานะจ๊ะ
    รออยู่
     
    December 17

    อีกแล้ว

    เอาอีแล้ว  มันมาอีแล้ว
    ช่วงเวลาที่ไม่อยากเจอที่สุด
    คือ  เทศกาลสอบ
    น่าปวดหัว  ขี้เกียจอ่านหนังสือ
    เดี๋ยวนี้มีเรื่องให้คบคิดมากมายก่ายกองเลย
    ทำไมปัญหาถ้าจะมาก็มากันเป็นฝูง
    เฮ้อ..เหนื่อยใจจิงๆ
    เออ  เอารูปมาให้ดูเพิ่มกันแล้วนะ
    รูป Summer ที่แล้วงะ
    ไอ้รูปที่มีเทพีเสรีภาพ
    มันเป็นวันโลกาวินาศ ของเหมี่ยวเอง
    วันนั้นมันทำให้รู้ว่าโลกโคตรกลมเลย
    กลมเฮี้ยๆ  เซรงไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเลย
    ไปละ
    December 01

    ...

    •·.·´¯`·.·•H o l l i d a y•·.·´¯`·.·•

     

    Image hosting by TinyPic 

                        

     

    ไปขโมยมาแหะๆ ^_^

    เดี๋ยวก็เก่งแล้วค่อยทำเองเนอะ

     

     

    Image hosting by TinyPic 

      

                                                                                            Guestbook      点这里进入我的留言本

    ma mEw"Z

     
     
     
     
     
     ทำไรไม่ถูกเลยตอนนี้ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน  เหมือนไม่มีแรงจะทำอะไร
    คิดอะไรไม่ออกเลย  ปัญหาที่มีอยู่ในตอนนี้
    ส่วนมากก็จะเป็นที่เราเองแหละแต่ไม่รู้ดิ
    ทำไมต้องพลอยทำให้คนอื่นเป็นไปด้วยไม่รู้
    ขอโทษจริงๆนะ
    สำหรับทุกคนที่เดือกร้อนเพราะเค้า
    ไม่รู้จริงๆว่าเป็นไรตามอารมณ์ตัวเองไม่ถูกเหมือนกัน
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    November 30

    *-*

    อยู่อย่างเหงาเหงา

    รู้สึกบ้างไหมทำไมเดี๋ยวนี้ เราไม่ค่อยยอมกัน ไม่ค่อยแคร์กันเท่าไร
    รู้สึกบ้างไหมทำไมเดี๋ยวนี้ เดินไม่ค่อยจูงมือ ไม่เชื่อถือในคำพูดกัน

    * เหมือนรักเรากำลังอิ่มตัวแล้ว...
    ฉันว่าเราควรอย่าพบกันพักนึง...

    ** อยู่อย่างเหงาๆ เราคงจะได้รู้
    ขาดกันไปจะทนได้ไหม หากไม่มีกันอยู่
    อยู่อย่างเหงาๆ บางทีจะได้รู้
    หากมีใครบางคนเข้ามา จะได้ลองคิดดู
    ว่าใจเราต้องการเขาไหม หรือว่าใจยังคงโหยหา
    อยากกลับมา เพื่อรักกันเหมือนเดิม...

    แค่ห่างกันดูให้เธอรู้ไว้ มันไม่ใช่เลิกกัน แค่ให้ถอยไปปรับตัว
    **ถ้าหากยังมัวมาเจอซ้ำๆ ทำทุกวันเหมือนเดิม ยิ่งซ้ำเติมในรอยหมางกัน**
    November 27

    **-** เหนื่อยจิง

    เป็นไรไม่รู้
    ไม่ค่อยจะเข้าใจอารมณ์ตัวเองเลย
    ต้องเช็คอารมณ์ตัวเองหน่อยแล้ว
    อะไรก็ไม่ถูกใจเลยซักนิด
    ดูขวางหูขวางตาไปหมด
    เมื่อไหร่จะหาย
    ความรู้สึกดีๆหายไปไหนหมดนะ
    ขอร้องล่ะช่วยกลับมาที
    **ช่วยกลับมาทำให้คนคนนี้ได้ยิ้มอีกครั้ง**
    November 26

    .....

    กลับมาแว้ว
    ไปรับน้องมา ที่ระยอง
    ก็ดีนะสบายดี
    เพราะแก่แล้วไม่ได้ทำอะไร
    หลานรหัสฉ้าน  หลุดโลกไปแว้ว
    ไม่รู้ไปทำไรมา  ไม่อาจเลย
    ไม่คิดเลยว่าป้ารหัสมันจะอาย
    พี่เล่อ(พี่รหัส)บอกว่าอยากตัดออกจากกองมรดก
    55+
    ให้ทายซิว่าเกิดไรขึ้น
    อย่างแรก
    ที่พักห้องเล็กมาก
    อย่างที่ 2 ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเพราะไม่ได้เอากล้องไป
    อย่างที่ 3 ไม่ได้เล่นน้ำเพราะแมงกะพุงเยอะมั๊ก
    อย่างที่ 4 หนึ่งและจำไม ป่วย อาหารเป็นพิษ น่าสงหจาน
    ไปเที่ยวครั้งนี้สนุกดีนะ มีอะไรเซอร์ไพซ์เยอะเลยตั้งแต่วันแรก
    อยากให้มันเป็นอย่างนี้ต่อไปซะแล้วซิ
    ไม่รู้นะเป็นเพราะไม่รู้สึกดีแบบนี้มานานแล้วมั้ง
    เลยอยากให้มันอยู่นานๆ
    และตลอดไป
     
    ++สนุกจิงๆจะไม่ลืม++
    November 20

    -*-

    วันนี้ทำไมมันช่างร้อนจิง
    เหนื่อยสายตัวแทบขาด
    แค่ทำงานพยากรณ์ส่งนะเนี่ย
    งานอาจารย์โบจังยังไม่เสร็จเลย
    ขี้เกียจมากกกก
    พรุ่งนี้ต้องเรียนทั้งวันอีกแล้ว
    กระเป๋าก็แห้งเชียว
    ทำอะไรก็ลำบาก
    รูปเพิ่งจะอับโหลดได้รอมางนาน
    วันพุดนี้ ละครของพี่บี้ก็จะจบละ
    เมื่อไหร่นางเอกมันถึงจะไปทำจมูกนะ
    อยากให้ทำมั๊ก
    -----------------------------------*
    ฉันเปลี่ยนตัวเองเท่าไหร่เธอก็เหมือนเดิม
    จะเปลี่ยนเท่าไหร่แล้วเธอก็เป็นเหมือนเก่า
    ต่อให้ทำดีกว่านี้  ทำสิ่งที่เธอต้องการ
    ก็ไม่รู้ตรงไหนที่เรียกว่าความพอใจ
    ต้นเหตุที่เธอพูดมาคือฉันไม่ดี
    ต้นเหตุจริงๆเพราะเธอมีใครรึเปล่า
    ถ้าหากว่าเธอหมดรัก  และหากว่าเป็นยังนั้น
    สิ่งที่ฉันจะเปลี่ยน  มีเพียงเรื่องเดียว
    คือเปลี่ยนไปรักคนที่รักฉัน
    เปลี่ยนไปรักคนที่ห่วงใย
    ให้ใจไม่เจ็บใจไม่ปวด  ไม่ต้องมีน้ำตา
    เปลี่ยนไปรักคนที่รักฉัน  และยอมรับที่ตัวฉันเป็น
    ก็คงไม่เหนื่อยไม่ไร้ค่า
    เปลี่ยนใจรักใครคนใหม่ยังง่ายกว่า
    บางอย่างเธอเคยว่าดีวันนี้ไม่ดี
    อยากจะรู้ว่าเคยรักกันรึเปล่า
    ถ้าหากว่าเธอได้ลืม
    ทุกอย่างที่เรียกว่าเรา
    สิ่งที่ฉันจะเปลี่ยน  มีเพียงเรื่องเดียว
    คือเปลี่ยนไปรักคนที่รักฉัน
    เปลี่ยนไปรักคนที่ห่วงใย  ให้ใจไม่เจ็บใจไม่ปวด
    ไม่ต้องมีน้ำตา
    เปลี่ยนไปรักคนที่รักฉัน
    และยอมรับที่ตัวฉันเป็น
    ก็คงไม่เหนื่อยไม่ไร้ค่า
    เปลี่ยนใจรักใครคนใหม่ยังง่ายกว่า
    ถ้ามีอะไรก็บอกกับฉันตรงๆได้ไหม
    ..........อย่าให้ฉันต้องเปลี่ยนอะไรโดยไร้จุดหมาย.........

    *-*

    ที่หยุดไปตอนนิทัศการงะ
    อยากกลับบ้านจะตาย
    แม่ไม่ให้กลับ
    เซรงสุดแถมได้ยินเรื่องไม่ค่อยจะเข้าหู
    เบื่อจิงๆ
    ตรงลงแล้วที่เปงอยู่ตอนนี้
    เปงข้อต่ออักเสบมั้งงะ
    น่ากลัวสุด
    พุทที่29ต้องไปเอ็กซะแร
    ถ้ามังมีปังหาก็ต้องผ่างะ
    กลัวงะกลัวกิงมะได้
    ต้องผอมแน่งานนี้
    เศร้า
    เข้ามาเขียนแค่นี้แหละ
    เดี๋ยวมาใหม่
    นี่ๆ เมลเค้าได้ 1 กิ๊กแล้วนะ
    หลังจากรอมานาน
    วันนี้ปิ่นมุกตอนจบ
    หักมุมสุดๆ
    เพราะพระเอกของเราเอาตัวปิ่นมาบังตัวเองจากกะสุงปืง
    น่าชื่นชมและภูมิใจในตัวพระเอกคนนี้จิงๆ
     
    November 11

    ในแต่ละวัน

    เมื่อไหร่วันที่แสนหน้าเบื่อจะหมดไปซักทีนะ
    ยิ่งคิดก็ยิ่งเบื่อ
    มีเรียนอีกทีก็วันจันทร์
    แถมเรียนแค่ตอนเช้าอีก
    แล้วก็หยุดตั้งแต่
    14-19 พ.ย. 2549
    น่าเบื่อปะละไม่มีไรทำงะ
    เพื่อนๆก็หายไปไหนหมดมิรุ เซรงโคด
    อยากจากลับบ้านจังงะ
    คิถึงเพื่อนๆจัง
    คิดๆดูแล้วตอนนี้นะเป็นไรมิรุ
    รู้สึกจะเบื่ออะไรง่าย
    เซรง
    ยังไงบอกม่ายถูกเลย
    เมื่อวันเสาที่แล้วพวกพี่ๆที่จบไปแล้ว
    เค้ามาซ้อม-ถ่ายรูปกัน
    ไม่ได้ไปถ่ายรูป พี่โจ้วิทย-ฟิสิกส์ สุดหล่อเลย
    แต่มีเพื่อนมาบอกว่า หล่อ มั่ก มัก  กรี้ดๆอยากจะบ้า
    ไอ้เพื่อนบ้าก็ไม่ถ่ายไว้ให้ แซดส์เลย ช่วงนี้ยิ่งไม่ค่อยเห็นแกอยู่ด้วย
    วันจันทร์ก็มีรับปรินยาที่ไบเทคตอนเช้า อยากไปแต่ขี้เกียจตื่น
    มีเรียนด้วยเลยมะไปดีก่า
    คิถึงนะรู้ปะเนี่ยทุกคน
    ------------------------------------------
     
    *-*  ด้วยเหตุผลที่ฉันไม่เคยเจอะใคร *-*
    มอบความรักให้หัวใจที่ว่างเปล่า
    จากให้ฉันไม่เคยซึ้งในความหมาย
    จากเพลงรักที่ฉันเคยได้ฟัง
    และเมื่อฉันได้พบเธอคราวนี้
    ความเงียบเหงาในหัวใจที่ว่างเปล่า
    ถูกเธอเติมด้วยเรื่องราวของความหวาน
    จากความรักของเธอ
    เพราะเธอทำให้ฉันพร้อมท่วงทำนองเพลงที่ฉันเองไม่เคยเจอ
    บทเพลงรักเพลงแรกจากเธอ
    ที่เป็นคนบรรเลงให้ชีวิตฉันสดใส
    เพราะเธอทำให้ชีวิต
    ที่เคยเดียวดายเลือนหายไปเมื่อมีเธอ
    อยากขอบคุณเพลงรักจากเธอ
    ที่เปลี่ยนคืนและวันให้ชีวิตฉันไพเพราะเหมือนกับเสียงเพลง
    และเพลงรักที่ได้ฟังตอนนี้
    คงไม่เพราะถ้าฉันยังไม่ได้พบเธอ
    อยากจะมอบบทเพลงนี้ให้กับเธอ
    ด้วยความรักที่ฉันมี
    เพราะเธอทำให้ฉันเพราะท่วงทำนองเพลงที่ฉันเองไม่เคยเจอ
    บทเพลงรักเพลงแรกจากเธอ
    จะเป็นคนบรรเลงให้ชีวิตฉันสดใส
    เพราะเธอทำให้ชีวิตที่เคยเดียวดายเลือนหายไปเมื่อมีเธอ
    อยากขอบคุณเพลงรักจากเธอ
     -*-  ที่ปลี่ยนคืนและวันให้ชีวิตฉันไพเพราะเหมือนกับเสียงเพลง  -*-
    มิรุถูกป่าวมั่วมั่ก
    อยากจะให้ใครบางคนได้ฟังเพลงนี้จัง
    อยากบอกจิงๆเลยว่า
    *-* ขอบคุณนะ *-*
    Everything  part my life is the reason to be continue my love...
     
     
    November 09

    กลับมาแล้ว

    กลับมาแล้ว
    หลังจากกลับมาจากบ้าน
    มีความสุขจริงๆเลยอะไรก็ดูดีไปหมด
    ยกเว้นเกรดอันนี้ขอข้าม
    ไปเที่ยวทุกวันเลยตลอด 2 อาทิตย์ที่ผ่านมา
    อันดับแรก ขอขอบคุณต๊ะเพื่อนที่แสนดี ที่ทำให้รู้ว่ายังมีแกอยู่
    ขอบคุณที่ทุกครั้งที่เลี้ยงฉัน(ทุกครั้งจริงๆ)55
    ขอบคุณตังค์ที่ให้ยืม
    ขอบคุณที่พาไปดูพาราด็อก(สนุกมาก)
    ขอบคุณที่พาไปเจอใครบางคน(น่ารักมาก)
    ขอบคุณที่โกหกเรื่องวิตามินซี(ว่าจะเอามาให้)
    ขอบคุณที่ทำให้ฉันเมาในวันแรกที่กลับไป
    และอะไรอีกมากมาย(ขอบคุณไม่หมด)
    อันดับที่สองคือ ขอบคุณเอที่เอารถมารับไปซื้อรองเท้า(แต่แกก็ขอซื้อต่อ)
    น่าเกียจจริงๆ
    ขอบคุณที่พาเค้าไปเจอสาวกิ๊ก(หรอ)
    ขอบคุณที่พาไปลอยกระทง(ขอบคุณนะคะ)
    แล้วก็ขอบคุณที่พาไปนั่งรถเล่น(จะสนุกดีไหม)
    อันดับที่สามคือ น้องสาวฉันเอง
    ขอบคุณทุกอย่างที่ทำให้
    และอยากจะบอกว่าให้ดูแลตัวเองดีๆนะเป็นห่วง
    อันดับที่สี่คือ คุณพ่อที่ให้ยืมรถไปทำใบขับขี่
     
    และอยากจะขอขอบคุณใครบางคนที่ทำให้เค้ารู้สึกตัวว่าเค้ายังมี
    คนที่เห็นค่าของเค้าและดูแลเค้าอยู่
    ถึงแม้ว่าจะใช้เวลานานกว่าจะรู้แต่ก็ขอบคุณนะทุกอย่างเลย
     
    สำหรับความรู้สึกดีๆที่มีให้
    คำพูดดีๆ
     
    และการกระทำดีๆที่มีให้กัน
    คิดถึงจัง
     
    และไม่ต้องบอกหรอกว่าจะทำอะไรเพื่อเค้าบ้าง
    ขอแค่ที่ทำไปนั้นมันทำให้มีความสุข
    ก็ขอให้ทำมันไปเถอะ
    October 09

    สอบเสร็จแล้ว

    สอบเสร็จแล้ว เย้ๆ
    วันนี้สอบตัวสุดท้าย  ที่คิดมากที่สุดเพราะยากมาก
    แต่อาจารย์หักมุม
    ออกข้อสอบชนิดที่ว่าไม่ต้องคิดอะไร
    อาศัยจำล้วนๆ
    แต่ก็แย่เพราะไม่รู้ไป งม อยู่กับอะไรไม่รู้ตั้งนาน
     
    เมื่อคืนก่อน
    เจอเหตุการณืให้ขนหัวลุก
    ไม่กล้านอนคนเดียวเลยงะ
    พี่รุ่งช่วยด้วย
    นอนไม่หลับมา 2 วันแล้ว
    ตาเป็นหมีแพนด้าแล้วเนี่ย
    น่ากลัวสุดๆขอบอก
    October 07

    เย้ๆ

    เมื่อวานไปซื้อมือถือมา  เกือบแล้วเกือบไม่ได้ซื้อ และแล้วตังค์ก็หมดจนได้ ใจจริงก็ไม่ค่อยอยากได้เท่าไหร่หรอกแต่ไม่มีมือถือใช้ แล้วที่ใช้อยู่ตอนนี้ก็มีคนให้ยืมมา เกรงใจก็เลยตัดสินใจซื้อ กลับไปก็คงจะให้เพื่อนๆช่วยเลี้ยงเค้าด้วยนะ 
     
     
     
    ในตอนนี้ทุกคนเป็นไรไปหมดเนี่ย ตามอารมณ์ไม่ทันซักคน มีอะไรก็ช่วยบอกทีอยากรู้
    และอีกอย่างขอร้องนะเลิกคิดเรื่องเค้ากับต๊ะได้แล้ว มันไม่มีอะไรหรอก แค่เค้าสนิทกับมัน คบกับมันมานานกว่าคนอื่นๆเท่านั้นเอง  อย่าคิดแบบนั้นเลย ไม่อยากโกรธใคร
    October 05

    ...

    ขอนิดหนึ่งนะ
         เมื่อ 2 วันที่ผ่านมา  วันแรก สอบ DataBase โครตยากแต่ก็ทำได้บ้าง  นั่งสอบโครตน่าเบื่อเลย เบื่ออาจารย์ เบื่อคน เมื่อไหร่จะสอบเสร็จเนี่ย ทำงานก็ต้องได้กลับไปแก้ จะเหนื่อยตายอยู่แล้วเนี่ย  แซรง สุดๆ อยากกลับแล้วงะ  คิดถึงบ้านจัง ไม่ได้กลับมาซะนาน  นานนนนนนนนนน มั๊ก มัก เพื่อนจะกลับกันรึเปล่าหว่า  ส่วนวันที่ 2 สอบ เขียนโปรแกรม  VB.Net ประเสริฐที่สุดอาจารย์สุดที่รัก  อย่างกับทำแบบฝึกหัดส่งงั้นแหละ  ก็ผ่านไปด้วยดี
         ตอนนี้คอมเป็นไรไม่รู้โดน Virus แด็กซะแล้ว เล่นเน็ตไม่ค่อยสนุกเลยน่าเบื่อ ทำอะไรไม่ค่อยได้เลย อยากจะบ้า ตอนนี้น้ำหนักขึ้นอีกแล้ว เซร้า มากก เมื่อไหร่เค้าจะหายจากโรคอ้วนซักทีนะใครก็ได้บอกที
       ตอนนี้น้ำท่วมลาดกระบัง แล้ว กลัวเป็นโรคฉี่หนูจังเลย ทำไมตอนนี้อะไรๆมันก็ดูหม่นหมอง เลยต้องประคองอารมณ์กันใหญ่  รู้ป่าวว่าแมวไม่อยู่หนูคิดถึงนะ (แซว) ขอให้ชาวลาดกระบังโปรดอยู่ในความสงบบ (รถถังมา)
    September 27

    เหนื่อย

    วันนี้ Present เกือบตายรุ้นแทบแย่ แต่ดีที่มีพี่กอล์ฟมาทำงานด้วย (ขอขอบพระคุณ) แต่ตื่นเต้นกันตัวสั่นเลย เหนื่อยก็เหนื่อย แถมยังต้องอ่านหนังสือสอบวันศุร์นี้อีก อีฉันแทบบ้า กะว่าถ้าสอบเสร็จก็คงจะกลับบ้าน เย้ๆ ดีใจจัง เปิดเทอมวันที่ 1 แหนะ แต่อยู่นานไม่รู้จะมีอะไรทำรึเปล่า  คิดหนักนะเนี่ย
    September 25

    ในขณะนี้

    จะบ้าตายอยู่แล้วตอนนี้ ทั้งไหนจะทำงาน Present ไหนจะอ่านหนังสือสอบ ทำไงดีเนี่ย วันนี้ก็สอบไปแล้วอีก 1 วิชา ไม่รู้ว่าจะรอดรึเปล่า เพราะว่าช่วงนี้เป็นช่วงขาลง ลงแบบสุดๆ เป็นจุดต่ำสุดแล้วในชีวิต บางวันก็ว่างแบบสุดๆ ไม่รู้ว่าตอนนี้ที่ทำอยู่ทำไปเพื่ออะไรเนี่ย เซรงสุดๆ เบื่อสุดๆ โอ้ย!ทุกอย่าง โอ้! พระเจ้า (Josh ประมง ปี 3 หล่อมาก)ไม่ใช่ แล้วอีกอย่างนะรู้สึกว่าช่วงนี้ชีวิตเหี่ยวแห้งสุดๆ เป็นไข้ไม่หายซักที(ไข้ใจ) อยากหายแล้ววววว 
    September 06

    กลุ้ม มั๊กๆ

    ทำไงดีเนี่ยตอนนี้นะมีอะไรให้ทำให้คิดเยอะแยะไปหมดเลย  ไม่รู้จะทำอะไรก่อนแล้วตอนนี้ เหนื่อยแทบจะบ้าอยู่แล้ว  ทำไมคนเราต้องคิดในเรื่องที่ทำให้ทุกข์ใจนะ  แล้วทำไมต้องเก็บความเศร้าไว้กับเราตลอดด้วย ไม่เข้าใจตัวเอง